Bir değerlendirme sürecinin asıl değeri, uygulanan testlerde değil, o testlerin ne anlama geldiğinin doğru biçimde anlaşılmasında ve aileye ulaştırılmasında ortaya çıkar. Elde edilen puanlar ve veriler tek başına, çoğu zaman ailenin anlamakta zorlandığı sayılardan ibarettir. Ayrıntılı raporlama, toplanan tüm bilgileri bir araya getirip, anlaşılır ve bütünlüklü bir resme dönüştürür. Amacımız ailenin çocuğunu daha iyi anlamasını sağlamaktır.
Sağlıklı bir rapor, tek bir testin sonucuna indirgenmez. Aileyle yapılan görüşmelerden, çocuğun gözleminden, uygulanan değerlendirme araçlarından ve varsa okuldan gelen geri bildirimlerden elde edilen bilgiler bir bütün olarak yorumlanır. Böylece rapor, yalnızca çocuğun zorlandığı alanları değil, güçlü ve destekleyici yanlarını da içeren dengeli bir tablo sunar. Çünkü bir çocuğu anlamak, yalnızca eksiklerini değil, dayanabileceği kaynakları da görmek demektir.
Raporun aileyle paylaşılması da sürecin önemli bir parçasıdır. Sonuçlar, teknik terimlerin arkasına gizlenmeden, ailenin anlayabileceği sade bir dille aktarılır. Ailenin soruları yanıtlanır, çocuğun içinde bulunduğu durum birlikte konuşulur ve bundan sonrası için önerilen yol netleştirilir. Böylece aile, elinde yalnızca bir kâğıtla değil, çocuğuna nasıl yaklaşacağına dair açık bir çerçeveyle ayrılır.
Yönlendirme ise bu sürecin doğal bir uzantısıdır. Değerlendirme sonucunda çocuğun ihtiyacına göre farklı bir yol önerilebilir: bir destek ya da terapi programı, okulla iş birliği yapılması ya da tıbbi bir değerlendirme gereken durumlarda çocuk psikiyatrisi gibi bir başka uzmana yönlendirme. Amaç çocuğu bir noktada bırakmak değil, ona en doğru desteğin ulaşmasını sağlamaktır. Böylece değerlendirme, kendi başına bir son değil; çocuğun gelişimini destekleyecek doğru adımların atıldığı bir başlangıç hâline gelir.
